Marie Anne Lenormand — Sybilla z Faubourg Saint-Germain
Marie Anne Adélaïde Lenormand (1772–1843) była prawdopodobnie najsłynniejszą wróżbitką epoki napoleońskiej. Urodzona w Alençon w Normandii, przybyła do Paryża i szybko zyskała reputację niezwykłej trafności. Wśród jej klientów byli cesarzowa Józefina, car Aleksander I oraz Jean-Paul Marat.
Mimo jej sławy, 36-kartowy system noszący jej nazwisko został prawdopodobnie wydany dopiero po jej śmierci przez niemieckich wydawców, którzy wykorzystali jej rozpoznawalność. Używane dziś karty wywodzą się z talii "Petit Lenormand" wydanych w Niemczech w latach 40. XIX wieku.
Niemieckie korzenie — tradycja kartomancji
Strukturalne pierwowzory talii Lenormand leżą w XVIII-wiecznych grach karcianych w Niemczech. "Das Spiel der Hoffnung" (Gra Nadziei), opublikowana ok. 1799 roku w Norymberdze przez J. K. Hechtla, zawierała 36 ilustrowanych pól z symboliką uderzająco podobną do późniejszego Lenormand — kotwice, statki, drzewa, koniczyna i serca. Ta gra była bezpośrednim wzorcem przyszłej wyroczni Lenormand.
XIX wiek — rozprzestrzenienie się po Europie
W ciągu XIX wieku talie Lenormand rozprzestrzeniły się po Niemczech, Austrii i Francji. Około 1900 roku Lenormand stał się najpowszechniej używanym systemem kartomantycznym w świecie niemieckojęzycznym — przekazywanym z pokolenia na pokolenie jako praktyczne, codzienne narzędzie.
XX wiek — przetrwanie i odrodzenie
Dwie wojny światowe zakłóciły europejskie tradycje ludowej mądrości, a masowy tarot przez pewien czas przyćmił Lenormand. Mimo to system przetrwał w domach Europy Środkowej i wśród oddanych kartomantów, a w latach 2000. internet połączył praktyków na całym świecie. W dekadzie 2010 Lenormand przeżył prawdziwe światowe odrodzenie.
Era nowoczesna
Dziś wyrocznia Lenormand zajmuje wyjątkowe miejsce w kartomancji — ceniona za bezpośredniość, kombinatoryczną głębię i opór wobec nadmiernej psychologizacji. W przeciwieństwie do tarota karty Lenormand mówią konkretnymi rzeczownikami — statek to podróż, dom to ognisko, lis to przebiegłość lub oszustwo. Dwa wieki później jest jedną z najżywszych tradycji w świecie kartomancji.