Het Ontvangende

Het karakter 坤 (kūn) verwijst naar de voedende aarde, de baarmoeder, het vat. Samengesteld uit drie gebroken yin-lijnen, vertegenwoordigt het het yin-principe in zijn zuiverste vorm — niet passiviteit, maar het ontvangen dat manifestatie mogelijk maakt.

De Aarde is in het Chinese denken geen inerte materie: zij is de medeplichtige van de Hemel, de bodem die de regen opvangt en in graan transformeert. Haar deugd is niet alleen te produceren, maar te bevruchten wat van de Hemel neerdaalt. Zonder Kūn heeft Qián niets te bevruchten; zonder Qián heeft Kūn niets te dragen.

Kūn duidt de kwaliteit van het ontvangen aan. Ontvangen is niet ondergaan: het is een ruimte aanbieden waarin iets vorm kan aannemen. Het is het luisteren dat dialoog mogelijk maakt, de bodem die groei mogelijk maakt, het geduld dat rijping mogelijk maakt.

Ontvangen in een raadpleging nodigt Kūn uit tot vruchtbare soepelheid — niet tot uitwissing, maar tot stille vastheid die weet te verwelkomen zonder zich te vervormen. De merrie is haar symbool: sterk, uithoudend, in staat te dragen zonder te buigen.

Wanneer de Aarde boven staat, brengt zij de dimensie van baarmoeder, van steun, van verwelkomende context. De situatie wordt gehouden door iets uitgestrekters, geduldigers, dat het gewicht kan dragen.

Wanneer de Aarde onder staat, is zij de bodem waaruit alles kan groeien. De situatie, haar onderwerp, is wat behoefte heeft aan een tegelijk vaste en soepele steun, een grond om in te wortelen.